خسته...

خسته در شهرِ پر از حیله و نیرنگ و ریاهر نفس شکوه کنم روی به درگاهِ خداسرنوشتی که برایِ منِ دیوانه نوشتهمچو باغیست خزان دیده و بی برگ و نوااندر این شهر دگر نیست هوا بهرِ نفسبستهام بارِ سفر گرچه ندانم به کجاروزگاری دل ما بود پر از عشق و امیدحال جز محنت و حسرت نبُوَد در دلِ مازخم دل را به هرآنکس که نشان میدادمتا توانست نمک ریخت بر آن جای دوادورهی قحطی مهر است و فراوانیِ دردحاصل عشق نباشد بجز آزار و جفااین همه بغض که فریاد مرا می بلعدکاش می بست شبی راهِ نفس های مرا #کرامت_غــــــــــریبی

کرامت غریبی...