کرامت غریبی

خُرم آن دَم که در آغوشِ تو آرام بگیرم انتقامِ همهی عمـــــر از ایام بگیرم قَدَحی از مَیِ نوشینِ لبت پیش گذاری پیک را وانهم و بر لبِ خود جام بگیرم تاب گیسوی تو را شعر کنم بعد از این از شِکَرخندهات اندر غزل الهام بگیرم اگر از ذوقِ سرودن دلِ من گشت تهی من ز شاهبیتِ نگاهِ تو بسی وام بگیرم کاش این شعر به وجد آورد احساسِ تو را تا که یک بوسه ز لبهای تو انعام بگیرم مرغ عشقم همه دم شوق پریدن دارد شود آسوده اگر لانه بر آن بام بگیرم مهربان باش که یک روز شبیهِ این شعر چون سر آغاز همانگونه سران...

ادامه مطلب